گزارش ویدئویی «ایران» از نقش آفرینی زنان در روستای جهانی شفیع آباد
فیلم / رویش امید بر کرانه کویر
همه چیز از یک «پرده» شروع شد؛ پردهای که در یک اتاق کوچک کاهگلی کشیده شد تا مرز میان سفره ساده یک خانواده روستایی و کنجکاوی توریستی غریبه باشد.
ایران آنلاین:آن روز که «خاله سکینه» و آقا مصطفی در روستای شفیعآبادکرمان، سهم اندک سرپناهشان را با اولین مسافر خارجی تقسیم میکردند، کسی گمان نمیبرد که لرزش این بالِ پروانه، طوفانی از رونق در دل ریگزارهای لوت به پا کند. امروز شفیعآباد دیگر آن روستای گمنام در حاشیه بیابان نیست؛ دهکدهای است که نامش در تالارهای رسمی چین و دفترهای سازمان جهانی گردشگری بهعنوان یکی از «بهترین دهکدههای گردشگری جهان» درخشیده است.
اما معجزه شفیعآباد، نه بومگردی ها، که در سرانگشتان زنان «پتهدوز»، در عطر آبگوشتهای خاله سکینه و در غیرت زنانی است که برای احیای قناتهای تشنه، آستین بالا زدهاند. اینجا «روستای زنان» است؛ جایی که مدیریت، نه یک واژه اداری، که شکلی از میهماننوازیِ اصیل است که حتی سختگیرترین داوران بینالمللی را هم شیفته خود کرد. در این گزارش، به تماشای قصه آدمهایی نشستهایم که ثابت کردند برای جهانی شدن، نباید ریشهها را در سیمان دفن کرد؛ بلکه باید مثل «نبکاها» (گلدانهای طبیعی کویر)، در دل سختترین شرایط قد کشید و به تماشای ستارهها نشست.
گزارش: زهرا کشوری
انتهای پیام/
اما معجزه شفیعآباد، نه بومگردی ها، که در سرانگشتان زنان «پتهدوز»، در عطر آبگوشتهای خاله سکینه و در غیرت زنانی است که برای احیای قناتهای تشنه، آستین بالا زدهاند. اینجا «روستای زنان» است؛ جایی که مدیریت، نه یک واژه اداری، که شکلی از میهماننوازیِ اصیل است که حتی سختگیرترین داوران بینالمللی را هم شیفته خود کرد. در این گزارش، به تماشای قصه آدمهایی نشستهایم که ثابت کردند برای جهانی شدن، نباید ریشهها را در سیمان دفن کرد؛ بلکه باید مثل «نبکاها» (گلدانهای طبیعی کویر)، در دل سختترین شرایط قد کشید و به تماشای ستارهها نشست.
گزارش: زهرا کشوری
انتهای پیام/