یوزهای ایرانی در لبه تاریخ

گروه ورزشی، سینا حسینی: جایی که گل پایانی شاگردان امیر قلعه‌نویی با دخالتVAR به خاکستر نشست، اما پنجره تازه‌ای که سیستم جدید جام جهانی به رویِ تیم‌های سوم گشوده، هنوز آسمانِ را برای ایرانیان روشن نگه داشته است.

قانون جدید؛ فرصتی برای بازگشت از ناکامی

در این دوره از مسابقات، دو تیمِ اول هر گروه، بلیت مستقیمِ یک‌شانزدهم نهایی را در جیب می‌زنند و هشت تیم برتر سوم، از میانِ ۱۲ گروه، مهمان این مرحله حساس خواهند بود. امتیاز، تفاضل گل، گل زده، رفتار انضباطی و در نهایت کار، رنکینگ فیفا، معیارهایی است که بر سر سرنوشت این هشت تیمِ آخر خط، حکمرانی می‌کند.

ایران، ششمی منتظر؛ بالای خط برش

ایران با سه بازی، سه امتیاز و تفاضل صفر، هم اکنون در رتبه ششم جدول بهترین تیم‌های سوم ایستاده است. بالای این جدول، سوئد، اکوادور، بوسنی و پاراگوئه با چهار امتیاز تکیه زده‌اند و سنگال با سه امتیاز هم‌ارز و تفاضل مثبت دو، نفسِ ایران را از پشت سر احساس می‌کند. اما نگرانی از پایین می‌آید؛ کرواسی، کره، الجزایر، اسکاتلند، اروگوئه و کنگو، همگی با امتیازاتی نزدیک، در کمین یوزها نشسته‌اند.

معادله اصلی؛ سه گروه، دو حداکثر، یک سرنوشت

قاعده صعود برای ایران، خطی باریک و شفاف است؛ از میانِ تیم‌های سوم گروه‌های J، K و L، نباید بیش از دو تیم، از سد ایران عبور کنند. اگر سه تیم از این سه گروه، بالاتر از یوزها بایستند، ایران از رتبه ششم به جایگاهِ نهم حذفی سقوط خواهد کرد و برزخی از آرزوها بر باد خواهد رفت. اما اگر تنها دو تیم یا کمتر، ایران را پشت سر بگذارند، تاریخ برای نخستین بار، در اتاق حذفی جامِ جهانی را به روی ایرانیان خواهد گشود.

گروه J: در انتظار یک برنده

اینجا نگاه ایران به مصاف اتریش و الجزایر دوخته شده. هر دو تیم سه امتیازی‌اند و اتریش با تفاضلِ بهتر، بر سکوی دوم نشسته. اگر این دیدار به تساوی منجر شود، الجزایر چهارامتیازی به عنوانِ تیم سوم، از ایران سبقت می‌گیرد. اما اگر یکی از دو تیم، دست بالا را پیدا کند، بازنده با سه امتیاز و تفاضلی منفی، در قعر جدول سوم‌ها خواهد ماند و یوزها را در آسایش نسبی نگه می‌دارد.

گروه K: طلسمِ کنگو و کابوسِ هفت‌گله

در این گروه، همه‌چیز به عملکرد کنگو و ازبکستان گره خورده. کنگو با یک امتیاز، اگر ازبکستان را مغلوب کند، به چهار امتیاز می‌رسد و از ایران سبقت می‌گیرد. در غیر این صورت، تیم سوم این گروه، پایین‌تر از ایران می‌ماند. تنها استثنایی که می‌تواند کابوس را برایِ ایرانیان تکمیل کند، پیروزی عجیب و هفت‌گله ازبکستان است؛ که با تفاضل و گل زده، ایران را پشت سر بگذارد. اما رخ دادن چنین معجزه‌ای، تقریباً در حیطه محالات فوتبالی قرار دارد.

گروه L: رویارویی مرگ و زندگی برای کرواسی

در حساس ترین نقطه معادله، بازی کرواسی و غنا خودنمایی می‌کند. کرواسی سه‌امتیازی با تفاضلِ منفی یک، اینک پشت سرِ ایران ایستاده. اگر غنا، کرواسی را شکست دهد، ماتادورها با همان سه امتیاز و تفاضلی بدتر در باتلاق سوم‌ها می‌مانند و ایران در امنیت کامل خواهد بود. اما اگر کرواسی حتی یک امتیاز از این دیدار بگیرد (مساوی یا برد)، با اقتدار از ایران عبور خواهد کرد و شمار مدعیان، یک نفر افزایش می‌یابد.

خط پایان؛ سه شرط مرگبار برای حذف، یک شرط حیاتی برای ماندن

مسیرِ صعود، اما با یک شرط ساده گره خورده است: کافی است فقط یکی از این سه رخداد به سود ایران به وقوع بپیوندد:
- بازی اتریش و الجزایر با برنده به پایان برسد (و مساوی نشود).
- کنگو ازبکستان را نبرد (و ازبکستان نیز با اختلاف هفت گل یا بیشتر پیروز نشود).
- غنا، کرواسی را در هم بکوبد.
در مقابل، سناریوی حذف، تشریفات پیچیده‌تری دارد و باید هر سه اتفاق شوم، همزمان رخ دهند:
- مساوی اتریش و الجزایر،
- پیروزی کنگو یا همان معجزه هفت‌گله ازبکستان،
- و ناتوانی غنا در شکست کرواسی.
اگر این سه زلزله، همزمان به وقوع بپیوندند، ایران از جایگاه ششم به نهم سقوط می‌کند و وداعی تلخ با جام جهانی خواهد داشت.

لبخند امید در میان ناامیدی

ایران، در سیاتل، پیروزی را در مشت خود احساس کرد، اما VAR، طعمِ تلخ بازگشت را بر زبانش نشاند. با این حال، قصه هنوز به پایان نرسیده. یک نتیجه مطلوب در میان سه گروهِ باقی‌مانده، کافی است تا طلسم نرسیدن به مرحله حذفی، برایِ نخستین بار در تاریخ فوتبال ایران شکسته شود.