صادق ورمرزیار، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال در گفتوگو با «ایران»:
هیچ باشگاهی در دنیا به سراغ بازیکن ۳۰ ساله نمیآید
در سالهای اخیر، سهم فوتبال ایران در بازار جهانی نقلوانتقالات با افت محسوسی مواجه شده؛ موضوعی که بسیاری از کارشناسان آن را زنگ خطری برای آینده این رشته میدانند.
مهری رنجبر / صادق ورمرزیار، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال ایران، در واکنش به کاهش سهم فوتبال ایران در بازار جهانی نقلوانتقالات میگوید: «اگر فوتبالیستهای ایرانی پس از جام جهانی پیشنهاد خارجی برای حضور در لیگهای اروپایی دریافت نکردهاند، تنها یک دلیل دارد؛ آن هم میانگین سنی بالای ملیپوشان در جام جهانی ۲۰۲۶ بود. معمولاً تیمهای اروپایی ترجیح میدهند روی بازیکنان ۱۸ تا ۲۲ سال سرمایهگذاری کنند. وقتی میانگین سنی بازیکنان ما به بالای ۳۰ سال میرسد، قطعاً هیچ تیمی به سراغ آنها نمیآید.
با افزایش سن، کیفیت عملکرد بازیکن کاهش پیدا میکند، بنابراین بدون تردید کیفیت کار به سن وابستگی مستقیم دارد. اگر بازیکنان از کیفیت فنی بالایی برخوردار باشند، لیگهای معتبر دنیا مشتری آنها خواهند بود، اما وقتی سن بالا میرود و کارایی و کیفیت افت میکند، بهطور طبیعی میزان درخواستها کاهش یافته و توجهها به سمت بازیکنان زیر ۲۲ سال معطوف میشود.»
وی بیتوجهی به مسأله جوانگرایی را عامل اصلی بروز این مشکل میداند و دراینباره توضیح میدهد: «ما میتوانستیم با میدان دادن به بازیکنان جوان، روی آنها سرمایهگذاری کنیم تا پیشنهادهای قابلتوجهی از سوی تیمهای اروپایی دریافت کنند، اما متأسفانه نه این اتفاق برای تیم ملی ما رخ داد و نه بازیکنان جوان از این فرصت بهرهمند شدند.»
ورمرزیار معتقد است در کنار ضرر بازیکنان ایرانی، باشگاههای ایرانی نیز از بروز این چالش متضرر شدهاند و قطعاً این اتفاق تبعات منفی زیادی برای آنها بههمراه داشته است. او دراین باره میگوید: «از این سرمایهگذاری نهتنها باشگاهها، بلکه تیم ملی هم میتوانست منتفع شود و بهترین دستاورد را برای خود رقم بزند؛ بنابراین فدراسیون، باشگاهها و تیم ملی همگی متضرر شدند. باشگاهها باید در تیم ملی نقش مؤثری داشته باشند تا چنین اتفاقی رقم بخورد، اما وقتی بازیکن زیر۲۳ سال برای ایران در جام جهانی بازی نکرد و ترانسفر نشد، طبیعی است که هیچ باشگاهی نیز سودی نخواهد برد.»
صادق ورمرزیار لژیونر شدن فوتبالیستها را یکی از حلقههای پیشرفت فوتبال میداند: «افزایش کیفیت و پیشرفت فوتبال با حضور بازیکنان در لیگهای سطح بالا، حلقههای یک زنجیره هستند. وقتی بازیکنی ترانسفر میشود و در شرایط حرفهای تمرین و بازی میکند، اصول فوتبال حرفهای را میآموزد و میتواند با انتقال این دانش به فوتبال ایران، به رشد آن کمک کند. وقتی فوتبال ایران پس از دو جام جهانی هیچ بازیکنی را به لیگهای اروپایی ترانسفر نکرده، به معنای عقبماندن از استانداردهای فوتبال دنیا و شاید حتی نشانهای از پسرفت است.»
انتهای پیام/